Mijn ervaring met de Driehoek van Vergeven

Vergeven is een proces wat bij het leven hoort, ik denk dat je zonder vergeving niet gelukkig kunt leven. Niet met jezelf en niet met anderen. 

Ik heb in mijn leven dan ook meerdere keren mensen vergeven en daarbij ook mezelf, dacht ik. 

Toen Nathan mij vertelde over de Driehoek van Vergeven, ben ik daar meteen mee aan de slag gegaan. 

Hoe ging dit in zijn werk? 

In mijn gedachten kwam spontaan een situatie op uit mijn jongere jaren. 

Die gebeurtenis heeft zeker invloed gehad op het verdere verloop van mijn leven, niet per se negatief maar soms hoef je een bepaalde weg niet in te slaan om tot een resultaat te komen. Dat scheelt tijd en spijt. Maar leven is leren.  

Ik paste de Driehoek in gedachte toe:

  1. Ik vergaf eerst anderen die mij meer hadden kunnen behoeden voor deze situatie/keuze. Dus wat ze mij hadden aangedaan. 
  2. Toen vergaf ik mezelf naar anderen, wat ik anderen had aangedaan. Ik was soms eigenwijs en ging dan mijn eigen weg – wat ook hoort bij je jeugd – maar dat wil niet zeggen dat iedereen daar meteen blij mee is en dat je daarmee ook anderen hebt gekwetst.
  3. Toen vergaf ik – de derde en minst gebruikte stap – mezelf wat ik mezelf had aangedaan. 

Toen zag ik voor mijn geestesoog, mijn jongere zelf en de kwetsbaarheid … ik moest toen spontaan huilen. Dat ging heel diep. 

Het voelde alsof een soort ruis op de achtergrond verdween, een soort gedachtenstroom die aanwezig is als je nog (on) bewust situaties uit het verleden aan het verwerken bent. 

Ik voelde me daarna een stuk lichter. 

Dit hele proces heeft misschien een minuut of 10 in beslag genomen. 

Hoe ging het verder? 

De weken daarna ervoer ik een prettige onverschilligheid. Ik merkte ook dat ik veel makkelijker zaken losliet zoals irritaties of frustraties zoals je op je werk kan tegenkomen. Ook als er een gedachte flard uit het verleden omhoog komt, doorloop ik daarbij meteen de Driehoek (altijd alle drie de stappen) en dan laat die gedachte mij los. Ik hoef er verder niets voor te doen. 

Ik merk ook dat ik vaker een gevoel van innerlijke vrijheid ervaar zoals ik die kende uit mijn jeugd. Alsof de wereld open ligt, zonder dat daar een reden voor hoeft te zijn. Het is de aangeboren vrijheid die we ontvangen als kind, maar die zo makkelijk wordt verstoord door situaties in ons leven die pijnlijk zijn. 

Voor je het weet, verlies je dat innerlijk kind uit het oog. En hoeveel mensen leven er niet in het verleden met wrok, schuld of zelfhaat waardoor het innerlijke kind langzaam uit beeld is verdwenen. Maar er nog wel is, en bevrijd wil worden, totaal.

Ik kan alleen nog toevoegen: ‘Doe het.’ want de Driehoek is geen filosofie of theorie maar juist heel praktisch en effectief. 

Laat het weten als je dit hebt gedaan en mail ons jouw reactie. 

Ik wens je veel vergeving en geluk! 🙂  Chandra 

PS Vergeving is niet goedpraten wat niet goed is of was, maar wel het loslaten van wrok, schuld of zelfhaat waardoor je weer verder kan met je leven. 

Als je liever eerst een gesprek hebt over de Driehoek van Vergeven, dan kan je een (gratis) sessie met mij en Nathan boeken.